Daarom is het thema Dinosaurussen een goed boek
Een avontuur dat bij het kind past
Dinosaurussen zijn echte monsters die echt hebben bestaan, en iets aantrekkelijkers is voor een kind nauwelijks te bedenken. Ze waren enorm, hadden lange en vreemde namen, en toch kun je ze nooit ontmoeten. Wie triceratops kan zeggen en weet wat hij at, kan iets wat veel volwassenen niet kunnen. In een prentenboek reist het kind naar een plek waar nog nooit een mens is geweest, staat het naast een reus die hoger is dan een huis en ontdekt het dat zelfs de grootste soms een klein vriendje nodig heeft.
Wat gebeurt er in het dal van de dinosaurussen?
Een dinosaurusboek kan een reis terug in de tijd zijn of een dag waarop er ineens een dinosaurus op het schoolplein staat. Het kind kan een jong helpen zijn kudde terug te vinden, onder een langnek schuilen als het regent, een voetafdruk opmeten met zijn eigen passen of beste vrienden worden met een dinosaurus die bang is voor vlinders. Het grote en gevaarlijke wordt warm en begrijpelijk. Vulkanen in de verte, een wolkbreuk tussen reuzenbladeren, een rivier die je op iemands rug moet oversteken – de omgeving doet veel van het werk.
De eigen dinosaurus van het kind
Vraag het kind welke dinosaurus zijn favoriet is en schrijf die op. Heeft het kind een knuffeldino met een eigen naam, dan kan die meedoen als personage. Zijn jullie in een museum geweest en hebben jullie een skelet gezien, dan is dat een mooi begin van het verhaal, en houdt een broer of zus van een andere soort, dan kunnen ze in het boek allebei een eigen dinosaurus krijgen. Wil je een kant-en-klaar idee om van uit te gaan, kijk dan bij Dinodag.
Een tweejarige houdt van geluiden en groottes: groot, klein, stamp, stamp, en een dinosaurus die in slaap valt. Op kleuterleeftijd werkt een verhaal over een jong naar huis helpen, met precies genoeg gerommel onderweg. Veel schoolkinderen willen echte namen en feiten erin verwerkt zien, zoals dat de stegosaurus grote platen op zijn rug had en dat sommige dinosaurussen veren hadden. Voor de oudsten kan het boek een avontuur worden met een snufje echt gevaar en een slimme beslissing aan het eind.
Familie op het grasveld
De dinosaurussen zijn heel, heel lang geleden verdwenen, lang voordat er mensen bestonden. Maar vogels stammen van ze af, en tegenwoordig rekenen onderzoekers vogels tot een tak van de stamboom van de dinosaurussen. Als er de volgende keer een ekster over het gras huppelt, kijk dan samen naar zijn poten. Lijken ze niet op de sporen in het boek? Alles wat we over dinosaurussen weten, komt van fossielen: botten, tanden en voetafdrukken die steen zijn geworden.
Jouw kind is de held
Je vult de naam en leeftijd van het kind in en wat het kind leuk vindt, en je uploadt een foto. Het verhaal over dinosaurussen wordt geschreven voor jouw kind, en de dertien afbeeldingen en de omslag worden getekend naar de foto in de stijl die je kiest. Broers en zussen, ouders, opa en oma of het huisdier kunnen meedoen, tot vijf personages. Wil je iets laten terugkomen wat de laatste tijd is gebeurd, een reis of een losse tand, schrijf het dan op, dan wordt het erin verweven.
Van e-book tot gebonden boek
Het e-book is een paar minuten na de betaling klaar. Lees het, pas de tekst aan en vraag nieuwe afbeeldingen tot je tevreden bent. Daarna bestel je het als gebonden boek in A4, gedrukt en bij je thuis bezorgd, of rechtstreeks naar het kind als cadeau. Voeg gerust het audioboek of de kleurplaten toe. Begin met het maken van het boek of lees meer over de prijzen. Wil je zien hoe een afgewerkt boek eruitziet voordat je beslist? Blader door onze voorbeeldboeken.
Zo kan het verhaal beginnen
Het pad houdt op bij een rotsrand, en beneden strekt zich een dal uit dat je nog nooit hebt gezien. De lucht is warm en vochtig, zoals in de badkamer als iemand lang heeft gedoucht. Er stijgt damp op van een meer. Ver weg klinkt een dof gerommel, als onweer dat maar niet wil ophouden. Je klautert de stenen af en landt in zachte, zwarte aarde. Daar, vlak voor je tenen, is een voetafdruk. Hij heeft drie tenen en is zo groot dat je erin kunt zitten. Dat doe je ook, gewoon om te voelen hoe het is. Dan klinkt er een geluid achter de dichte bladeren – geen gebrul, maar een klein, zielig piepje. Je kruipt erheen en duwt een blad zo groot als een paraplu opzij. Op de grond ligt een ei met een barst erin, en door de barst kijkt een geel oog je recht aan.










