Daarom is het thema Bang in het donker een goed boek
Een avontuur dat bij het kind past
Zodra het licht uitgaat, wordt de kamer een andere kamer. De stoel met kleren lijkt op iemand die daar zit, en geluiden die je overdag nooit opvallen, worden ineens duidelijk. Bang zijn in het donker komt veel voor en is helemaal niet vreemd. In een boek over angst voor het donker onderzoekt de held wat er eng is, in een goed tempo en met iemand dichtbij. Het donker wordt een plek waar je kind zich kan bewegen, en de avond voelt misschien wat lichter om tegemoet te gaan.
Wat het donker echt blijkt te zijn
In zo'n boek kan de held ontdekken dat het grote ding in de hoek de badjas aan de haak is, dat het geklop een tak tegen het raam is of dat wat er in het donker beweegt zelf bang is en gezelschap zoekt. De held kan met een volwassene een nachtrondje door het huis maken en alle dingen welterusten zeggen, of leren dat het licht altijd maar één knopje ver weg is. Niets hoeft als dom te worden weggezet. Het mocht eng voelen, en daarna werd het minder eng.
De eigen slaapkamer van je kind
Het boek is het sterkst als de kamer echt van je kind is. Vul in wat er staat: het gestreepte gordijn, het nachtlampje in de vorm van een maan, de knuffel die altijd bij het hoofdkussen ligt. Is er iets waar je kind zich vaak zorgen over maakt, dan kan het in het verhaal een vriendelijke verklaring krijgen. Neem ook mee wat altijd geruststelt: een liedje, een speciale manier van welterusten zeggen. Een oudere broer of zus of een ouder kan meegaan. Een kant-en-klaar idee is Monster onder het bed.
Bij de kleinsten past een zacht slaapritme: het licht gaat uit, de maan schijnt, de beer slaapt. Kleuters vinden het fijn als de held een geluid onderzoekt en iets liefs vindt, zoals een egel bij het raam of een klok die tikt. Zesjarigen houden van een klein raadsel over wat er in het donker beweegt, en oudere kinderen vinden het leuk als het donker een plek voor avontuur wordt, zoals een avondwandeling met een hoofdlampje.
Je ogen wennen eraan
Wie een tijdje in een donkere kamer zit, merkt dat zien steeds makkelijker gaat. De ogen wennen geleidelijk aan het donker en beginnen vormen op te pikken die eerst onzichtbaar waren. Probeer het samen: doe het licht uit, ga dicht bij elkaar zitten en tel de dingen die je na een minuut kunt onderscheiden, en daarna nog eens na een paar minuten. Het wordt een spelletje, en de kamer wordt een beetje vertrouwder.
Jouw kind is de held
Je vult de naam en leeftijd van het kind in en wat het kind leuk vindt, en je uploadt een foto. Het verhaal over bang zijn in het donker wordt geschreven voor jouw kind, en de dertien afbeeldingen en de omslag worden getekend naar de foto in de stijl die je kiest. Broers en zussen, ouders, opa en oma of het huisdier kunnen meedoen, tot vijf personages. Wil je iets laten terugkomen wat de laatste tijd is gebeurd, een reis of een losse tand, schrijf het dan op, dan wordt het erin verweven.
Van e-book tot gebonden boek
Het e-book is een paar minuten na de betaling klaar. Lees het, pas de tekst aan en vraag nieuwe afbeeldingen tot je tevreden bent. Daarna bestel je het als gebonden boek in A4, gedrukt en bij je thuis bezorgd, of rechtstreeks naar het kind als cadeau. Voeg gerust het audioboek of de kleurplaten toe. Begin met het maken van het boek of lees meer over de prijzen. Wil je zien hoe een afgewerkt boek eruitziet voordat je beslist? Blader door onze voorbeeldboeken.
Zo kan het verhaal beginnen
Het is zo stil dat je de koelkast helemaal vanuit de keuken hoort brommen. Het dekbed ligt opgetrokken tot aan je neus. Iemand heeft de deur net iets te ver dichtgedaan, zodat er maar een smalle streep licht uit de gang binnenkomt. In de hoek bij de kast staat iets groots en donkers met een ronde bovenkant. Het heeft nog niet bewogen, maar het zou het elk moment kunnen doen. Je kijkt ernaar tot je ogen prikken. Dan hoor je iets: een zacht geschraap, en daarna gegiechel. Het komt uit de boekenkast. Je gaat rechtop zitten. Op de onderste plank, tussen twee boeken, gloeien twee puntjes, geel als een nachtlampje. “Sorry”, fluistert iemand met een heel klein stemmetje. “Ik denk dat ik verdwaald ben in jouw kamer. Is het hier altijd zo donker?”










