Het hele boek wordt getekend op basis van één foto, dus die foto doet ertoe. Mooi hoeft hij niet te zijn. Hij moet scherp zijn, het gezicht recht van voren laten zien en het kind laten zien zoals het er op een gewone dag uitziet.
Waarom de foto zo belangrijk is
De tekeningen in het boek worden door een AI gemaakt op basis van de foto en van wat er op elke bladzijde gebeurt. Meestal herkent het kind zichzelf meteen. Maar het blijft een getekend figuurtje en geen foto, en het wordt nooit beter dan het voorbeeld. Een onscherpe foto met tegenlicht geeft een figuur die ongeveer op het kind lijkt. Een scherpe foto bij het raam geeft een figuur die het kind ís.
Komt een tekening toch verkeerd uit, met een pony die ineens langer is of ogen in de verkeerde kleur, dan kun je om een aanpassing vragen of de bladzijde opnieuw laten tekenen. Maar het is makkelijker om vooraf even een minuutje aan de foto te besteden.
Eerst het licht
Licht doet meer dan de camera. Het mooist is daglicht dat zacht op het gezicht valt, bijvoorbeeld als het kind een stukje de kamer in zit en naar het raam kijkt. Dan zie je oogkleur, sproeten en huidskleur zoals ze echt zijn.
Felle middagzon laat kinderen hun ogen dichtknijpen en geeft harde schaduwen onder neus en kin, en een schaduw kan worden meegetekend alsof hij bij het gezicht hoort. Een bewolkte dag buiten is juist uitstekend. De plafondlamp op een novemberavond maakt de ogen donker en alles een beetje geel, en de flits maakt het gezicht plat. Neem de foto dan liever morgenochtend.
Een simpele test: kijk op het scherm naar de ogen van je kind. Zie je in allebei een klein lichtpuntje, dan is het licht meestal goed.
Afstand doet meer dan je denkt
Ga door je knieën, zodat de camera op ooghoogte van het kind komt. Het klinkt vanzelfsprekend, maar de meeste foto’s van kleine kinderen worden van bovenaf genomen, en dan wordt het voorhoofd groot en de kin klein.
Ga ook niet te dichtbij staan. Het is de afstand die vervormt, niet de telefoon: op armlengte lijkt de neus groter en verdwijnen de oren achter de wangen. Uit een onderzoek naar selfies bleek dat een neus op 30 centimeter afstand ongeveer 30 procent breder lijkt dan op anderhalve meter. Ga dus een stukje verder weg staan en gebruik de 2x-stand van je telefoon als die er een heeft; op de meeste nieuwere telefoons is dat een eigen lens. Zoom niet in door met je vingers te knijpen, want dan wordt de foto alleen maar wazig.
Een rustige muur achter het kind maakt beter zichtbaar waar het haar ophoudt dan een boekenkast vol spullen.
Stop met regisseren
Iedereen die weleens een peuter van twee heeft proberen te fotograferen, weet hoe dat gaat. ‘Zeg eens cheese’ levert een krampachtige grimas op, en ‘zit nou even stil’ laat het kind de andere kant op rennen.
Houd je telefoon bij de hand terwijl het kind tekent, met blokken bouwt of met een broertje of zusje kletst. Kijkt het op, gewoon een beetje nieuwsgierig, dan druk je af. Houd de ontspanknop ingedrukt, dan maak je een serie en kun je de foto kiezen waarop de ogen open zijn. Je zoekt niet de schoolfoto, maar de blik die je elke dag aan het ontbijt ziet.
Een grote lach waarbij de ogen smalle streepjes worden, verandert de hele vorm van het gezicht. Een kleine glimlach of een rustig gezicht lijkt daarom het best. Baby’s die nog niet zitten, fotografeer je het makkelijkst als ze op hun rug op een kleed liggen, met jou erboven en het licht van opzij.
Bril, haar en kleding
Draagt het kind altijd een bril, dan hoort die bij het gezicht en moet hij op de foto. Let er alleen op dat het licht niet in de glazen weerspiegelt; vaak is het genoeg als het kind de kin iets laat zakken. Een zonnebril, pet, muts of speen verbergt juist wat het kind tot dit kind maakt. Hetzelfde geldt voor schmink van een feestje en het lievelingsshirt met een superheld dat absoluut niet uit mag. Onderhandel over één minuut.
Het haar bepaalt veel van de gelijkenis. Kies een foto waarop het kapsel eruitziet zoals altijd. Heeft het kind net een nieuwe pony of meestal twee vlechtjes, dan moet je dat ook zien.
Een foto per persoon, ook voor de volwassenen
Komen er meer mensen in het boek, zoals een grote zus, een opa of de hond, upload dan voor ieder een eigen foto. Op een groepsfoto zijn de gezichten klein en is moeilijk te zien wie wie is. Iedereen, ook de hoofdpersoon, kun je in woorden beschrijven, maar met een foto lijken ze op zichzelf.
Volwassenen vergeten vaak dat zij ook een goede foto nodig hebben. Een uitsnede van een vakantiefoto met zonnebril werkt minder goed dan een snelle foto bij het keukenraam.
Huisdieren fotografeer je het best als ze moe zijn, op de vloer en bij daglicht, met de camera op hun hoogte. Het belangrijkste is dat de tekening van de vacht te zien is: de witte poot, de vlek boven één oog. Een snoepje vlak boven de camera zorgt er meestal voor dat ze de goede kant op kijken.
Komt er een vriendje of vriendinnetje in het boek, vraag het dan eerst aan de ouders voordat je een foto van hun kind uploadt.
Stuur het origineel en snijd ruim bij
Stuur het originele bestand. Een foto die via een chatapp is gegaan, of een screenshot, is onderweg vaak scherpte kwijtgeraakt. Zet filters en de beautymodus uit; die veranderen huidskleur en oogkleur. De portretmodus kan bij het vervagen van de achtergrond de randen van het haar meenemen.
Snijd de foto meteen bij het uploaden zo bij dat alleen het kind te zien is. Past het hele lichaam erop zonder dat het gezicht klein wordt, dan is dat goed; anders zijn hoofd en schouders met wat ruimte eromheen genoeg. Snijd de kin of het haar niet af aan de rand, en haal andere mensen helemaal weg, ook een arm aan de zijkant.
Een nieuwe foto is bijna altijd beter dan een oude. Kinderen veranderen snel, en een foto van de afgelopen maanden geeft een boek dat klopt met hoe het kind er nu uitziet. Is de foto klaar, dan kun je het boek maken.
Wat er met de foto gebeurt
Een foto van een kind is persoonlijk, en het is logisch dat je wilt weten waar die terechtkomt. De foto wordt alleen voor jouw boek gebruikt. Hij gaat naar onze AI-leverancier, die hem volgens contract niet mag gebruiken om zijn modellen te trainen, en het model krijgt geen namen te horen. De foto blijft bij ons bewaard tot je je account verwijdert.
Kies toch een foto waar je je prettig bij voelt. Een gewone foto van alledag is genoeg, en daarop hoeft niet te zien te zijn waar jullie wonen of naar welke school het kind gaat. Meer over hoe we met foto’s en gegevens omgaan, lees je bij hulp.
En is het kind oud genoeg om een mening te hebben, laat het dan zelf de foto kiezen. Wie zelf heeft mogen kiezen, is meestal extra nieuwsgierig naar het boek.
Wil je zien hoe een afgewerkt boek eruitziet voordat je beslist? Blader door onze voorbeeldboeken.
